कथा
एउटा परिवार छ । जम्मा चार जनाको । दुइ बच्चा छन् । श्रीमान १ श्रीमति १ । शनिबारको दिन घुम्न जाने योजना छ । गोदावरी । शनिबार बिहान सात बजेको छ/ समय र आयुष्मा यताउता गर्दै छन् , कुद्दै छन् , खेल्दै छन् । फाल्गुन महिनाको न्यानो छ ।
समयले रातो रंगको ज्याकेट लगाएको छ/ बिहानमा त अलि अलि चिसो चल्छ । देउसो गर्मि रन्किए पनि साँझमा फेरी अलि चिसो हुन्छ । आयुस्मा कालो ज्याकेट लगाएर कुद्दै छे । " दादा गोदावरी जान एक घण्टा छ , " आफ्नो नयाँ घडीमा नजर लगाएर भन्छे । नयाँ घडीको उमङ्गले होला उसलाई घडी हेरेर समय भन्ने बानी परेको छ ।
समयको पनि आफ्नो घडी छ । रातो । manchester united भन्ने club छ भन्ने दुवैलाई थाहा छैन । समय सात वर्ष भए आयुष्मा आठ ।
बाहिर घाम लागेको छ । कहिले काहीं विदेशबाट बादल आयो भने अलि चिसो चिसो नि हुन्छ । यो समय जाडो महिनाको पानी पर्ने समय हो ।
यिनीहरु अलि साना साना छन् । घर र भाडामा झुकिन्छन् । तल्लो तालामा बस्छन् । कहिले काहीं छतमा जाने भनेर हैरान पारे भने मम्माले बस्ने भनेको के हो भनेपछि केही मिनेट भावुक हुन्छन् ।
घर दुई तले छ ।
" म त मेरो झोला नि लिएर जान्छु " भन्दै आयुष्मा आफ्नो झोला खोतल्न थाल्छे । समयले त्यो सुनेर " आयुष्मा तिमीले आफ्नो बुक्स नि लान्छौ?" भन्दै उस तर्फ़ हेर्छ । टिभीमा कार्टून चल्दै छ ।
समयमा आँखा फेरी कार्टूनमा पुग्छन् । " दादा हजुरको कुन कुन किताब राख्दिने हो " आयुष्माले सोध्छे। " एक दुईवोटा राख्देउ न मेरो ब्यागबाट निकालेर " समय टाउको फर्काउने स्थितिमा थिएन । कार्टूनमा डुबेको थियो ।
पापा ल्वांग- सुकमेल मुखमा चपाउँदै कोठामा आउनु हुन्छ । दुवैजनालाई हेर्नु हुन्छ । दुवैले पापालाई हेर्दैनन् । पापाको नाम बिनोद । मम्माको सरिता ।
पापाले ल्वांगमा antioxidant धेरै हुन्छ भन्ने तर्क भन्दा पनि बासना र बानीले गर्दा ल्यांग सेवन गर्नु हुन्थ्यो
to be continued
Comments
Post a Comment